O obrazie:

Pastisz fragmentu Ołtarza św. Barbary z 1447 r., wykonany w Muzeum Narodowym w Warszawie, 1998 r. Technika wykonania: tempera jajowa oraz złoto płatkowe 24 karaty na desce.

Obraz namalowałam na 2-centymetrowej grubości desce. Deskę pokryłam czternastoma warstwami gruntu gipsowego spreparowanego ściśle według technologii średniowiecznej. Grunt po wyschnięciu wyszlifowałam na gładź. Następnie, w wyschniętym już gruncie, w górnej jego partii, wyryłam stalową igłą i pilnikami ornament. Ornament ten, po wyszlifowaniu na gładź, pokryłam specjalnym podkładem bolusowym (o barwie czerwonej), mającym stanowić grunt przyczepny pod kładzione na nim płatki złota. Technika kładzenia złota była tu zgodna z recepturą XV-wiecznej technologii pozłotniczej.

Na pozostałej partii obrazu (gładkiej, czyli nie zajętej przez ornament), wykonłam malowidło. Obraz namalowałam w technice tempery żółtkowej: pigmenty w proszku mieszałam z żółtkiem jaja kurzego wiejskiego (żółtko kury fermowej nie nadaje się, za słaba jest lepkość żółtka). Technika tempery żółtkowej jest najbardziej trwałą techniką malarską spośród wszystkich naturalnych technik malarskich jakie istnieją.

Po zakończeniu malowania powierzchnię obrazu pokryłam zabezpieczającym werniksem końcowym wykonanym na bazie szelaku, również zgodnie z recepturą technologii malarstwa średniowiecznego.

Malarsko praca nie jest tyle że kopią z oryginału. Jest pastiszem. Przetworzyłam bowiem oryginalną kolorystykę pracy. Oryginał malowidła jest mdły w barwach. Po mojemu namalowałam też twarz anioła, nadając mu bardziej atrakcyjne, bo wyraziste rysy.

Oryginalny Ołtarz św. Barbary z 1447 r. można obejrzeć w Muzeum Narodowym w Warszawie w dziale Sztuki Średniowiecznej. Czemu malowałam tylko na podstawie fragmentu malowidła? Takie były wówczas wytyczne Muzeum Narodowego w Warszawie. Nie można było malować na podstawie całości obrazu, aby nie wprowadzać ewentualnie na rynek fałszywek obrazu gdyby kopia wyszła zbyt dobra. Ten problem jednak nawet mnie nie dotyczył, bo malowałam z zamierzeniem wykonania pastiszu, a nie jedynie kopii.